Z wolna polskie miasta zapełniają się cukierniami z prawdziwego zdarzenia, które serwują wyśmienite ciasta i propagują kulturę picia kawy. Wielkie kawowe ekspresy, które dysząc i sapiąc parzą wyśmienitą kawę, są wciąż w polskich cukierniach rzadkością, a ich restytucji przeszkadza głębokie zamiłowanie rodaków do przesączania kawowych fusów przez uzębienie. Miło jednak zauważyć, że rodzime cukiernie oferują coraz ciekawsze propozycje i mimo wszystko instalują u siebie owe wspaniałe machiny kawowe. Miło tym bardziej, że w Trójmieście zaczynają się pojawiać cukiernie bydgoskiego mistrza Sowy.

zobacz na mapie

Torcikowo-pralinowy świat pana Sowy otworzył przede mną swoje podwoje całkiem nietypowo, bowiem w galerii handlowej wielkiego sklepu w Toruniu. Kierowałem się już do wyjścia, gdy zrazu w oko wpadł mi wielki lśniący ekspres do kawy umieszczony za kontuarem niewielkiej kawiarenki. Bez namysłu postanowiłem skorzystać z okazji. Do kawy domówiłem kawałek mocno czekoladowego torcika marokańskiego. Decyzja okazała się aż nazbyt trafna, bowiem zarówno kawa, jak i torcik były wyborne. Marokański torcik krył wilgotne wnętrze pełne aromatu czekolady z nutą pomarańczowego likieru cointreau.

Nagła fascynacja aromatycznym torcikiem marokańskim doprowadziła mnie do zaskakującego odkrycia, że cukiernie pana Sowy stanowią dość sporą regionalną sieć, a swój początek wzięły od założonej po II Wojnie piekarni w Bydgoszczy. Ku pocieszeniu trójmiejskich podniebień, wysłannicy pana Sowy pojawili się także i w naszym rejonie, proponując niektóre smakołyki z przebogatej oferty bydgoskiego mistrza. Małe cukiernie z charakterystycznym sowim logo odkryłem między innymi przy Węglarskiej i Grunwaldzkiej w Gdańsku. W Trójmieście jest też kilka cukierni i kawiarni, które podają ciasta z Bydgoszczy pod własnym szyldem.

Spośród licznego wachlarza słodkich propozycji pana Sowy na szczególną uwagę zasługuje torcik truflowy (zwarty smakołyk z białej czekolady i karmelizowanych włoskich orzechów) oraz torcik pralinkowy (w odróżnieniu od truflowego przygotowany na bazie czekolady mlecznej i deserowej). Wyróżnić też należy prostokątny puszysty torcik Luwr (biały i ciemny mus czekoladowy na cienkiej warstwie biszkoptu) oraz makowe Opium.

Praliny pana Sowy to całkiem odrębna historia. Westchnijmy w uniesieniu, bowiem w erze korporacyjnej czekolady robione ręcznie pralinki to prawdziwy rarytas. Najbardziej zaskakująca jest pralinka fiołkowa na bazie whisky i czekolady z maleńkim niebieskim fiołkiem w charakterze dekoracji. Pralinki pana Sowy kryją akcenty wielu znamienitych likierów i destylatów: irlandzkiego kawowo-śmietanowego Bailey, francuskiego pomarańczowo-ziołowego Grand Marnier, szkockiej whisky. Wielka szkoda, że można je kupić wyłącznie w kilku wyznaczonych cukierniach w Bydgoszczy. Smakosze znad morza liczą wszak, że pan Sowa usłyszy ich troski i wyśle im nad Bałtyk choć kilka smaków.

Lokalizacja: