Smakoszostwo jest aktem naszej władzy sądzenia, którym przyznajemy pierwszeństwo temu, co naszemu smakowi miłe, nad tym, co nie ma tej zalety
Smakoszostwo jest aktem naszej władzy sądzenia, którym przyznajemy pierwszeństwo temu, co naszemu smakowi miłe, nad tym, co nie ma tej zalety
Z racji swojego położenia kuchnia kujawska wykazuje związki z kuchnią wielkopolską, kociewską i pałucką. Jedną z najbardziej znanych kujawskich potraw, czerninę z kaczki, jada się bowiem także w Wielkopolsce i na Kociewiu. W każdym z tych regionów znane są też, przygotowywane według podobnych przepisów, ziemniaczane kluski, zupy i kompoty z suszonych owoców czy drożdżowe ciasta.
W przeszłości kuchnia Kujaw opierała się w dużej mierze na hodowanym w przydomowych zagrodach drobiu, głównie kaczkach i gęsiach, a także, z racji bliskości jezior i rzek, na rybach słodkowodnych. Urodzajna ziemia pozwalała też kujawskim gospodyniom w większym zakresie niż w innych rejonach Polski wykorzystywać w kuchni owoce i warzywa, w szczególności jabłka, śliwki i fasolę. Szeroko używany był też miód.
Przy szczególnych okazjach na stołach pojawiały się specjalne potrawy. Na Wielkanoc nie mogło zabraknąć szynki z kością pieczonej na rożnie, a następnie zaparzanej. Na kujawskim weselu podawano rosół z barana z gotowaną fasolą. Zaś na Boże Narodzenie przygotowywano miodowe pierniki i nalewki.
